BÖCEKLER

14. Uluslararası İzmir Tiyatro Festivali kapsamında, Marmaris Belediye Tiyatrosu’nun Böcekler adlı oyunu, Güzelyalı Kültür Merkezi’nde sahnelendi.
Oyunun başlamasını beklerken, sahnede yer alan kopmuş kol, bacak ve kafaların gerçekçiliğinin verdiği bir huzursuzluk yaşıyorsunuz. Hayır, hayır, kesinlikle böyle olmaması gerekti, diyorsunuz. Kötü bir sahne tasarımı yapmışlar… Böylesine bir dehşet görüntüsü oluşturmaya hakları yok…
Fakat oyun bittikten sonra, dekorun sizi rahatsız eden yanının, bir tiyatro eleştirmenine değil de insan yanınıza seslendiğini fark ediyorsunuz. Günümüzde yaşayan ve her türlü dehşeti sindirip sıradan yaşantısına devam eden insan yanınıza… Bu anlamda kendi kendinizle yüzleşmek sizi rahatsız ediyor. Oyunu seyrederken, sahnede yer alan kopuk başları, oyun devam ederken, oyunun sonlarına doğru unutmuş oluğunuzu fark ediyorsunuz. Oyundaki böceklerin de sizin gibi sık sık her şeyi unuttuğunu…
Sık sık sözel olarak da dile getiriyorlar. Hikayesizleşmeye vurgu yapılıyor ve hikayesi olan bir cesedin hikayesini hatırlamaya çalışma sürecine, hatırlamasına tanık oluyoruz. Cesedin anlattığı hikâye üzerinden gelişmesini beklediğimiz hikâye, güdük kalıyor ancak hepimiz güdük yaşıyoruz zaten; oyunun metodolojik bir mesajı var; sahnedeki cesetlerin (bir patlama sonucu olmuş gibi görünen) oraya buraya savrulmuş cesetlerin yarattığı vahşet görüntüsüne dayanabilip sonuna kadar seyredebildiğimize göre... Ve bir hikâye merakı içinde bu görüntüleri unutmuş olduğumuzu fark ettiğimize göre...
Oyun zamanı, seyirci zamanı ile aynı. Oyun neredeyse modern insanın zihninin içi gibi. Bi sürü ceset arasında bi hayatı olduğunu anımsamaya çalışan günümüz insanın beyni gibi…
Oyunun felsefi açıdan düşündürdüğü; görsel duyarsızlaşma… Daha önce bakamadığımız nelere bakar hale geldik.
Dün akşam güzel bir oyun izledik. Oyuncular başta olmak üzere, emeği geçen herkesin eline yüreğine sağlık.
Anahtar Kelimeler: böcekler, Marmaris Belediye Tiyatrosu
0 Yorum