Düş Payı / Yazma Sevdası -Tiyatro Hayali

DÜŞ PAYI / YAZMA SEVDASI

Tiyatro Hayali’nin yeni sezon oyunu DÜŞ PAYI… Sait Faik Abasıyanık ile Orhan Kemal’in Buluşması..

Hayalle gerçek arasında bir yerde sanatın büyüsüne kapılıp gittiğim iki saat..

İki büyük üstadın dostluğunu kurgusal bir buluşmayla, İstanbul sokaklarında dolaştırıp, Sait Faik’in Burgaz Adasına yolculuğa çıkarmışlar… 

Yazınsal yaklaşımları farklı olsa da yazma sevdasında buluşmuşlar: İnsan için… Biri toplumcu, biri bireyci ama düşleri aynı: “haksızlıkların olmadığı bir dünya!”
Zaten edebiyatçıyı ya da daha genel bir deyişle sanatçıyı, sıradan insandan ayıran özellik bir derdinin olmasıdır bence. Bunu bir şekilde ifade etme çabasından doğar sanat.. Orhan Kemal’in romanlarındaki Çukurovalılar da, Sait Faik’in Adalıları da güzel hayatlar yaşamayı hak eder; çalıştıklarının karşılığını almayı, karınlarını doyurabilmeyi, ay sonunu nasıl getireceğini düşünmeden eğlenceye zaman ayırabilmeyi, sinemaya, tiyatroya ya da bir konsere gidebilmeyi mesela... 

Oyundan çıkarken hissettiğim şey yazma ihtiyacı oldu… Lise yıllarından kalma bir münazara konusu takıldı kaldı zihnime: Sanat, sanat için midir yoksa toplum için mi? Toplumu oluşturan bireyler bugün artık gerçek ve özgün bir sanat eserinin kıymetini ne kadar duyumsayabiliyor? Gündelik hayatın dertlerinden, büyük şehirde yaşamanın telaşından, çalışmaktan ve maalesef çalışmasının karşılığını alamamaktan usanmış olanlar, sanat yerine popüler kültürün dayattığı hızlı tüketilen eğlenceliklerle daha nereye kadar devam edebilir? 

Yazdıkları yüzünden hapis yatmış olan Orhan Kemal’in tekrar tutuklanmamak için duyduğu korku da, Sait Faik’in ölüm korkusu da, insana dair umutlarını söndürememiş, bilakis YAZMA SEVDASINI beslemiş hep ve durmamışlar neyse ki! 

Edebiyat ile sinema ve tiyatronun güçlü bağları hep var olsun. Okumaya ve izlemeye, sonra da üzerine düşünmeye devam edebilelim.. bizim de umutlarımız hiç sönmesin!