PENCEREDEKİ ATLAR

" Yol ne kadar uzunsa yalnızlık da o kadar ağırdır..."
Matei Visniec'in yazdığı " Penceredeki Atlar / The Horses At The Window "(1992) adlı oyunu Savaş Alp Başar yönetmiş.
Savaş ve yıkım...savaş ve matem.Hızla, birdenbire siliniveren anılar, az önce hatırlanan ve hemen sonrasında yok olan isimler, giderek örümcek ağına takılmış bir böceğe dönüşen, yitimin içinden geçen, nice hayatlar.Ve korkunç yalnızlık !
" Postallar ağırdır insanı yere çeker..."

Akıcı, kıvrak, kalbe dokunan, sert, bir o kadar da çarpıcı bir tekst.. oyunu izlerken, nasıl oldu bilmiyorum, aniden şimdiki zamandan yani 2026'dan sıyrılıp, kendimi çok eski, çok uzak senelerde ( 1939, 1915 ) buluverdim.Kurguyla, gerçeğin arasına sıkıştım, anlayacağınız. Hayalin içindeki gerçeğe tutunmaya çalıştım.Alevsiz, içten içe yanan çöpleri ayımsadım örneğin.Atların kindar ve öfkeli olduklarını öğrendim.
Bir eş, bir baba, bir oğul farklı zamanlarda savaşa gider.Ve geriye her defasında bir kadın kalır. Evlat, eş, anne konumundaki kadınlar... yazgıları ortaktır. Şiddet, kabagüç, kısır, hazin çekişmeler, sağırduyarlıklar, yarım bırakılmışlık, iç kırıklıkları... Elemle yaşıt, elemle hemhal olmuş yalnızlıklar, zifirden kara , zehirden acı insan öyküleri... ve bir haberci.Bütün ölüleri belleğinde saklayan bir haberci.

Üç ayrı karaktere hayat veren Lola Polat ve Aecaş Alp Başar, haberci yorumuyla Ömer Köse giderek virtüöziteye dönüşen, etkileyecğ performanslarıyla göz dolduruyorlar.
" Penceredeki Atlar " ı tek kelimeyle yorumlamak mümkün : Olağanüstü.
Evet, sözü, özü olan teksti, son derece başarılı rejisi, oyunculukları, kostüm, sahne, ışık tasarımlarıyla her türlü övgüyü fazlasıyla hak eden, gerçek tiyatro izlemenin tadını, keyfini duyumsatan olağanüstü bir eser.

" Penceredeki Atlar " ın yaratıcı kadrosu:
Çevre Tasarımı: Murat Gülmez
Afiş ve Kostüm Tasarımı: Zeynep Yaylıcıoğlu
Işık Tasarımı: Uğur Taşkıran
Yönetmen Yardımcısı: Oğuzhan Ulusal
Anahtar Kelimeler: Penceredeki Atlar, tiyatro keyfi
0 Yorum