Bazen Tek Bir Yaprak...Bazen YAPRAKLAR

Bazen Tek Bir Yaprak...Bazen YAPRAKLAR

" Ne yapacaksın?'
Ne yapacağım, iyiyim işte.
Kahvemi balkona aldım,
gülün altında iki sandalyeyle bir küçük masam var
ve bütün balkon bitkilerle kaplı.
Gülün yaprakları birbirine öyle dolaşmış ki
kalın bir tül gibi, güneş bile zar zor sızabiliyor içeri.
Yaprakların arasından bakarken,
herkesin, hepinizin neler yaptığını görebiliyorum...
Ama kimse, hiçbiriniz, göremiyor
benim ne yaptığımı... "

 Andreas Flourakis'in yazdığı, Kemal Başar'ın dilimize kazandırıp, yönettiği " Yapraklar " adlı tiyatro oyunu gerçekte şu temaya odaklanmıştır:

" İnsan kendi hayatının muhasebesini yaptığında geriye ne kalır? Bir kadın, zaman, yalnızlık ve hatırlama hikâyesi. Kuruyan her yaprak hayattan bir insanı, bir anıyı, bir acıyı, sevgiyi ya da nefreti götürür. Hayatımızı oluşturanlar aslında bizim yapraklarımız mıdır? "

Yıllar önce, okur olarak, Flourakis ile ilk tanışmam "  Yapraklar " ( Mitos Yay.,2008 ) sayesinde olmuş ve eserin o şiir tadındaki özü, iletisi, tercüme kokmayan, yetkin çevirisi, itiraf etmeliyim ki, beni hayli etkilemişti.

Şimdilerde Tiyatro Keyfi'nin yapımcılığını üstlendiği " Yapraklar " ı sahnede izleyecek olmanın heyecanı içindeyim.

Ne tuhaf bu satırları yazarken Yıldırım Gürses'in o şarkısını hatırladım birden: " Düşen bir yaprak görürsen..." 

Künye : 
 
Çeviren ve yöneten: Kemal Başar
Çevre tasarımı: Murat Gülmez
Kostüm tasarımı: Zeynep Yaylıcıoğlu
Işık tasarımı: Uğur Taşkıran
Yönetmen yardımcısı: Melisa Aytaç
Yaşar Kılan : Bahtiye Özgür