Mevsimler Değişir..İnsanlar Değişir mi ?

Yıl 1908.Şişli'de eski, yıkılmak üzere bir konak...Konak eski belki, ama hikaye eski mi ? Bir yerlerde gizlenmiş, yazık edilmiş hayatlar var...ruhları yorgun, bedenleri genç Cavide, Rana, Refika ve Mukbile.

Nesip Paşa ile oğlu Cavid'in bitmeyen ödeşmeleri...Arada kalmış bir başka tutsak Şekip...

" Karınız sizi aldatıyor Paşa.Bir erkekle değil, bir kadınla..." 

Şahabettin Süleyman'ın yazdığı " Çıkmaz Sokak " ( 1908 ) adlı oyunu bir rastlantı sonucu, birkaç yıl önce okumuştum.

Dönemi itibarı ile, hiç kuşkusuz, son derece cesur, hatta zamanının çok ötesinde bir eserdi.En büyük cinsel ve sosyal tabulardan birine dokunuyordu çünkü.

Şehabettin Süleyman'dan 76 yıl sonra, Türkiye'de ilk kez, Boğaziçi Üniversitesi'nde gerçekleştirdiğim yüksek lisans tezimin konusu," MMPI Profiles of The Male Homosexuals"(1986 ) dı.

Ve yine Şehabettin Süleyman'dan 81 yıl sonra " Yalnızlık Adası'nın Erkekleri "( 1991) adlı, kitabım raflarda yerini almıştı.

Şehabettin Süleyman," Çıkmaz Sokak "da  üvey anne kavramını da işlemişti.Yine bir tesadüf diyelim, 2002 yılında " Üvey Anne Efsanesi " isimli bir kitap çalışması yapmıştım.

Durum böyle olunca da, " Çıkmaz Sokak " ve Şahabettin Süleyman, doğrusunu söylemek gerekirse, hayli ilgimi çekmişti.

Acaba bir gün sahnelenebilir miydi ? Emin, değildim.Bildiğim, 2000'lerde Tiyatro Boyalı Kuş tarafından okuma tiyatrosu olarak sunulduğuydu.

Geçtiğimiz ay Mustafa Kalkan " Çıkmaz Sokak " ı sahneye taşıyacaklarını ve Gökhan Erarslan'ın yönetmenliğini üstlendiğini söylediğinde, doğal olarak ilk aklıma gelen Tuncer Cücenoğlu'nun yazdığı " Çıkmaz Sokak " olmuştu.

Meğer, 114 yıldır izleyiciyle buluşmamış, daha doğrusu buluşamamış Şehabettin Süleyman'ın  oyunuymuş...nasıl heyecanlandım anlatamam.

" Sevmek yarım kalmış bir gülüşün tamamlanmış hali..."

Gökhan Eraslan'ın her zamanki kusursuz rejisi ve sahne dili kadar dekoru, ışığı, kostümü ile izlenmesi gereken bir piyese imza atılmış.

Eserdeki erkek karakterlerin kadın oyuncular tarafından yaşar kılınması da hoş bir yorum, olmuş.Ayrıca belirtmeliyim ki, Gökhan Erarslan metnin çizgisine bağlı kalarak, her repliğe anlamsal boyut katan reji anlayışıyla eseri son derece doğal bir biçimde, başarıyla sahneye koymuş.Ve ortaya, tıpkı daha önce yönetmenliğini üstlendiği, " Reddi Miras", Orjinal Günahlar", "Market", "Bir Hayvanat Bahçesi Hikayesi", "Ethic Nedir ?"  gibi, izleyiciyi derinden etkileyen bir piyes çıkmış.