YAKINLAR BANA MEMO DER
Celil Yüce'nin yazıp, yaşar kıldığı, Yiğit Cesaret'in yönettiği " Yakınlar Bana Memo Der " adlı oyun bir gencin yıkılan hayallerini, umutlarını, kıstırılmışlığını, hunhar yalnızlıklarını, arada kalmışlığını, çıkışsızlığını, kaybetmişliğini, yaşadığı duygusal kırıklıkları anlatıyor.
En yakınları sadece "Memo", daha uzakta olanlar "Mehmet", annesi ise "Oğlummm" diye çağırıyordu onu.Belki Orhan Kemal'in " Sokakların Çocuğu " romanındaki Cevdet'ti, belki Kemalettin Tuğcu öylülerinden çıkıp gelmişti Memo.Bir uç, bir sınırdaydı aslında.Evet, suskundu Memo.Sinikti ve bir o kadar da isyankar.
Dış dünyanın baskısından, acısından kurtulmak, kabuk tutmayan yaralarını sağıltmak için kendine bir sığınak bulmuştu.... bir kömürlük. Bir tür anne karnına dönüş arzusu, diyelim.
" Ben gri rengi sevmem ki..."
Celil Yüce oynamıyor, yaşıyor.
Memo'yu sahici ve son derece inandırıcı bir biçimde canlandırıyor.Temposu yüksek oyunculuğu, yeteneğiyle pekiştirdiği doğru beden dili ve minik kullanımıyla Celil Yüce gelecek vaad eden önemli bir aktör olduğunu da kanıtlıyor. Role kattığı pathos övgüye değer.
Yiğit Cesaret 'varoşta genç olmak sorunu'nu yedeğinde taşıyan Memo'yu başarıyla, kusursuz bir biçimde, tüm inceliği, duyarlığıyla, ruhunun derinlikleri, sığlıklarıyla sahneye taşımış.Üstelik slogancı bir dil ve anlatıya sığınmadan...
Kırmızı kurdele kopartılmış, kömürlüğün kilitli kapısı ardına kadar açılmıştı... kömürlüğün içinde ne mi vardı ?
" Yakınlar Bana Memo Der " mevsimin en iyi oyunlarından biri.Tiyatro sanatını önemseyenlerin bu oyundan tat alacaklarından, hiç kuşkum yok.
KÜNYE
Yöneten: Yiğit Cesaret
Yazan – Oynayan: Celil Yüce
Yardımcı Yönetmen: Yasemin Toaç
Hareket Danışmanı: Gülnara Golovina
Dekor Tasarımı: Çağrı Işık & Yağız Cesaret
Kostüm Tasarımı: Elçin Baştaymaz & Yasemin Toaç
Işık Tasarımı: Yiğit Cesaret
Oyun Fotoğrafı: Ahmet Özel
Sahne Amiri: Güneş Çetinkaya
Proje Asistanı: Eyüp Keskinkılıç
Anahtar Kelimeler: yakınlar bana memo der
0 Yorum