
"Şüphe, kesinlik kadar güçlü ve destekleyici bir bağ olabilir."
" Şüphe gerçekten de emin olmak kadar güçlü bir his midir? "
" Bir gün şüphe ederseniz, yalnız olmadığınızı bilin olur mu ? "
Yıl :1964.
Yer :New York /St. Nikolas Kilisesi Okulu.
Okul müdiresi Rahibe Agnes bir süredir Peder Flynn'in davranışlarından, özellikle de okulun ilk ve tek siyahî öğrencisi Donald Muller ile kurduğu gizemli (!) yakınlıktan kuşkulanmaktaydı.

İnanç ile kuşku, vicdan ile korku, doğrular ile şüpheler birbirine karışmıştı...kısaca septisizm ve dogmatizm karşı karşıya gelmiş, kıran kırana bir savaş başlamıştı.
Gerçekten ne olmuştu, saklanan, açığa çıkması gereken neydi, suçlu kimdi ya da kime, kimlere göre suçluydu ? Ortada bir suç var mıydı ?
Bir şüphe hem yem, hem ökse olabilir miydi ? Rahibe Agnes neden, evet neden Peder Flynn'i kurban olarak seçmiş ve sürek avını başlatmıştı ?
Peki ya saf, kolayca etkilenen, herkesi kendi gibi sanan Rahibe James neden böylesine pişmandı, neden bitmeyen suçluluk duygularıyla savaşmaktadı ?
Ön yargılar ve katı düşünceler, kurallarla kalbi buz tutmuş, muhafazakar bir insandan merhamet beklenebilir miydi ?
Tek gerçek şüphe etmek miydi sadece ?
Tüm o sıkıştığı kurallara, sertliğine rağmen Rahibe Agnes'in duygusal, kırılgan biri olması sizi şaşırtır mıydı ?
Donald neden sunak şarabını içmişti ?
Kim masumdu ? O cinsel istismar sahiden yaşanmış mıydı ? Yaşanmışsa Donald'ın annesi haklı olabilir miydi ?
John Patrick Shanley'nin yazdığı, Aslı Önal' ın dilimize kazandırdığı, Serdar Saatman'ın yönettiği oyunda, müzik tasarımını Burcu Durukan, ışık tasarımını Eren Kaan Atay gerçekleştirmiş.
Eylem Kaçalin, Sevcan Yaman, Nuri Karadeniz ve Rüçhan Çalışkur birbirinden etkileyici, inandırıcı, gerçekçi, izleyiciyi şüphelendiren, düşündüren üst düzey yorumlara imza atmışlar.

Serdar Saatman bir kez daha sıradışı, son derece etkileyici, rahatsız edici, seyirciyi kendiyle yüzleştiren, son derece cesur bir eser ortaya koymuş.
Serdar Saatman " Şüphe " ile ilgili şunları söylüyor :
" Bir Broadway yapımı olan ve yaklaşık iki buçuk saatlik bu oyunu, çok detaylı ve yoğun bir dramaturji çalışmasıyla, üstelik karakterlerin derinliklerine hasar vermemeye özen göstererek yetmiş dakikaya indirdik."
Rüçhan Çalışkur hayat verdiği bütün o kahramanların ( Zahide, Beth, Madam Styliani, Irazca, Ayşe, Kezban Kadın, Ser Humano, Madam Rosa, Gece Kraliçesi ) ardından Rahibe Agnes rolüyle yepyeni bir zirveye erişiyor...yaklaşılması bile zor bir zirveye.
Nuri Karadeniz ( Rahip Flynn ), Sevcan Yaman ( Bayan Muller ), Eylem Kaçalin ( Rahibe James ) dinamik, sahici, temposu bir an bile düşmeyen resital kıvamındaki oyunculuklarıyla esere çok şey katmışlar.
Serdar Saatman'ın akılla duyarlığı birleştirip estetize eden, kusursuz rejisi, gerek mekanın kullanımı, gerekse mizansenlerin değerlendirilişi üzerinde adeta matematiksel bir tutumla durulduğunu gösteriyor.
" Şüphe" nin hak ettiği izleyici ilgisini, beğenisini fazlasıyla bulacağından kuşkum yok.Alışılmış piyasa beğenisinin ( duygu ve anlam fakiri, bir o kadar da sabun köpüğü, diyebileceğim öyle çok piyes izlediğim oluyor ki ) dışında kalmayı hep başaran Tiyatro Oyun Kutusu yine son derece güzel, kelimenin tam anlamıyla master class bir çalışmaya daha imza atmış.
Anahtar Kelimeler: Şüphe, tiyatro oyun kutusu
0 Yorum