Celile

Dayatılan, önerilen hayatları elinin tersi ile itebilecek kadar cesurdu...

 

Ali Yalçıner'in yazıp yönettiği, Ayşegül Yalçıner'in sahnede başarıyla yaşar kıldığı " Celile " her detayıyla, derti toplu, sözünü söyleyen, güzel bir biyografik oyun.

 

Yahya Kemal de, Nazım Hikmet de aynı kadını sevmişlerdi...Celile'yi.Birinin sevgilisi diğerinin annesiydi Celile.

 

İki farklı sevginin arasında kalmıştı, farkında olmadan.Cesurdu.Üstelik dayatılan, önerilen hayatları elinin tersi ile itebilecek kadar  cesur.Ödünsüz.Yaşadığı döneme göre aykırı bir kadındı Celile.

 

Ayşegül Yalçıner " Celile" de, oyuncu dinamiği, coşkusu, eserle duyguları arasında kurduğu doğru denklem ile adeta canlandırdığı karakterle yaşamaya başlıyor, oyunculuğuyla izleyiciyi kuşatıp, sarıyor.Rolünü yorumlarken ince eleyip, özenle dokuduğu duyarlılıkları başarıyla yansıtıyor.

 

" Celile " geleceğe bırakılan doğru sözlerden, kokusunu ilkyaz çiçeklerinden alan tertemiz nefeslerden biri.İzlemenizi öneririm.