Hakkı Ergök'ten Bir İlk'e Atılan İmza...

Hakkı Ergök denildiğinde, bir an duraksar, " Eyvah hangi Hakkı Ergök "diye düşünürüm.Akör, yönetmen, yazar, müzisyen, hoca...benim içinse, bu saydıklarımın hepsi ve kelimenin tam anlamıyla, zaman ötesi, gerçek bir dosttur Hakkı Ergök.

Kendisiyle yazıp, yönettiği "Üç Kumbara" adlı oyunla ilgili konuştuk.

- Sevgili Hakkı, Türkiye'de bir ilke imza atıp, rap tarzı çocuk oyunu yazdın.Bu proje nasıl gelişti ?

- Bu projenin mimarı olan Yasemin Kök, daha önce uzun süre çalıştığımız menajer Merih Yılmaz’a, bu oyundan bahsetmiş.Merih Yılmaz da hem yazar, hem de yönetmen olarak beni önermiş.Uzunca, meşakkatli ama keyifli ve son derece profesyonel bir kadroyla taşlar yerine oturdu ve söyleyecek sözü olan alışılmışın dışında bir iş çıktı ortaya. 

- Bildiğim kadarıyla ilk yazdığın çocuk oyunu...ağır bir sorumluluğun altına girdin aslında. Kim bilir kaç çocuk hayatında İlk kez " Üç Kumbara " ile tiyatroyla tanışacak. Bu konuda ne düşünüyorsun ?

-Yaşadığımız coğrafyanın ritüel hikayelerinden yola çıkarak dört çocuk oyunu yazmıştım. Hepsini de sahneye koydum. 
"Üç Kumbara" oyunu ile çocuklara finansal okur-yazarlığı öğretmek, tasarruf bilincini aşılamak istiyoruz. Bu sadece bizim ülkemizin değil, tüm dünyanın ortak sorunu.Halk Bankası gibi dev bir kurumun desteği daha geniş kitlelere ulaşmamızı sağlıyor. Ve bu oyun sadece çocukları değil velileri de aydınlatıyor. Çünkü bir çocuk iki veli demek…

- Aynı yaştayız, çocukluğumuzda "Küçük Prenses", "Küçük Prens","Dans Eden Eşek", "Pollyanna" gibi mesajı olan oyunlar izledik ancak şimdi olduğu gibi o dönemde de çocuk oyunları fazla didaktik, öğüt veren en kötüsü çocukları aptal yerine koyan tekstlerden oluşuyordu."Üç Kumbara" ise özü, sözü, iletisi olan bir eser...yazarken ve yönetirken nelere dikkat ettin ?

- Çok enteresan bir şekilde verdiğin dört örnekten birini sahneye koydum, birinde de oynadım. "Küçük Prens" sahneye koyduğum oyunlardan biridir. Ama ben onu çocuk oyunundan çok,  yetişkin oyunu olarak sahneye koymuştum.

Çocuk oyunlarında bir gerçek vardır. Nedense hep göz ardı edilir. Didaktik yapı çocukların ilgisini çekmez. Onların ilgisini çeken şeyler; hareket, eylem, renk, dans ve müziktir. Kendi çocukluğumuzu hatırlayalım. Çoğumuz anne babamızın söylediği sözleri hatırlamayız ama şefkatli bir sarılmayı ya da çekilen kulağımızı, sebebini bilmesek de unutmuş olsak da hatırlarız.Oyunda bunu yapmaya çalıştık. Sözden çok eylem. Ve tabii interaktif yapı. Çocuk oyuna katıldığı sürece içinde bulunduğu ortama sahip çıkar. Çocuğu oyunun bir parçası yapmak lazım. Ancak o zaman dikkatleri dağılmadan oyuna katılım sağlayarak sıkılmadan izler.

Hiçbir yönetmen yaptığı işi tek başına sahiplenme lüksüne sahip değildir. Çünkü tiyatro kollektif bir iştir. O yüzden hep şunu söylerim. Bu iş dahil sahneye koyduğum her oyun için, asla ‘ben yaptım’ demedim. Biz yaptık dedim, biz bir hikaye anlatıyoruz dedim. Hep beraber. Birimiz olmazsa hiçbirimiz olmayız çünkü.

- Oyunun en önemli özelliği ise, hiç kuşkusuz 45 gün boyunca 81 ili dolaşacak olması...farklı sosyo-kültürel ve ekonomik çevrelerden  gelen çocuklar tiyatroyla kucaklaşacak. Bu nasıl bir duygu ?

- Bu rakamlar konusunda bilgi sahibi değilim. Bunlar Yasemin Hanım ve Merih Bey’in işi.Ama şunu biliyorum ya da hissediyorum diyelim, Halk Bankası bu oyunu Türkiye'nin her köşesine ulaştırmak için elinden geleni yapacaktır.Ve tabi biz de çok mutlu olacağız.

Kimbilir kaç çocuk hayatında İlk defa "Üç Kumbara" sayesinde tiyatro ile tanışacak...bu oyun geleceğin düşünen, sorgulayan, anlayan tiyatro izleyicisinin, tiyatro insanlarının yetişmesine katkıda bulunacak.Ve yine bu oyun tiyatro edebiyatımızda yerini alacak.Hatta çoktan aldı bile.Daha ne olsun ?