| Oyun Adı: | Açık Aile |
|---|---|
| Orijinal Adı: |
| Sahnelendi mi? | Evet |
|---|---|
| Oyun Türü | Oyun |
| Yazar: | Dario Fo |
| Çeviren: | Füsun Demirel |
| Kişi Sayısı: | E:2 K:1 Ç:0 Koro: 0 |
| Oyun-Tiyatro | Yıl |
|---|---|
| Açık Aile (Bursa Devlet Tiyatrosu) | 1993-1994 |
| Açık Aile (Eskişehir Şehir Tiyatrosu) | 2010-2011 |
| Açık Aile, (Seyyar Sahne) | 2001-2002 |
Kaba bir ifadeyle söylenecek olursa; zayıflığın, histerikliğin, sahiplenici olmanın kadının ‘doğa’sına atfedilmesinin ne kadar temelsiz ve de erkeğin kendi iktidarını güçlendirmesine yarayan bir erkek söylem olduğunu görebiliriz oyunda. Vaaz edilenin aksine kadın ve erkek arasındaki dengesizlik kadın ve erkeğin ‘doğa’larından kaynaklı değildir. Sorun ilişkilerde güce haiz olan tarafın -ki bu günümüzde erkek tarafıdır- gücüne en ufak bir halel gelmesine tahammül edememesidir biraz da.
Oyunda koca kendisine sürekli yeni sevgililer bularak karısını aldatmakta, kadının da bu duruma tepki olarak elinden, intihar teşebbüslerinde bulunmaktan başka bir şey gelmemektedir. Koca, ilişkilerde devrim yapmak(!) için kadını açık bir ilişkiye ikna eder: yani iki taraf da istediği zaman istediği ilişkiye rahatça girebilecektir. Tabii ki bu anlaşmanın adam tarafından, kadının lehine, durumu eşitlemek için değil, kendi kurduğu özel haremine daha rahat girip çıkabilmesi için önerildiği oyunun sonunda, kadının da bir ilişki yaşamasıyla anlaşılacaktır. Adamın poligami önerisi, söylediği gibi sistemin dayattığı ilişki kalıbını kırmaya değil, kendi hareminin haremağası olabilmesine yarayacaktır.
0 Yorum