Bu Aşkın Daha En Başında

Her ne yaparsa yapsın, istediği kadar inkar etsin, O Firdevs Hanım'ın kızıydı ! 

Çiğdem Tunç beni arayıp, " Aşk-ı Memnu' yu sahneye taşımaya karar verdim, romanı Eray Yasin Işık uyarlayacak, sen oyunun süpervizörü olacaksın " dediğinde, kendisine yönelttiğim ilk soru " Bihter'i kim canlandıracak ?" olmuştu.

Çiğdem Tunç " Balca Başman, " cevabını verdiğinde, bir an " Günışığına Mektup "un Ebru'su, " Şöför Nebahat "in Pamuk Yenge'si,
" Gözyaşı Sarayı " nın unutulmaz Turhan Sultan'nını düşünmüştüm.

Doğru hatırlıyorsam, bundan tam elli sene önce, Bihter hayatlarımıza ilk kez Müjde Ar ile girmişti, ardından Bensu Orhunöz, Beren Saat, Farah Zeynep Abdullah ve Merih Dilber, Melissa Dilber'den birbirinden farklı, başarılı Bihter yorumları izlemiştik.

Eray Yasin Işık'ın içten dışa, dıştan en derinlere, dünden şimdiye, şimdiden gelecek zamanlara bir yankı şeklinde uyarladığı eserde Balca Başman'ın karaktere katacağı pathos'tan, emindim.Zaten daha ilk okuma provasında, fotoğraf çekimlerinde o çoktan Bihter olmuştu bile.

Firdevs Hanım ile Melih Bey'in kızı Bihter...her ne kadar söze dökmek istemese de, en çok Firdevs Hanım'ın kızıydı aslında.Yok edilişine karşı var olma yolları arıyordu hep.

Gün gelecek tıpkı annesi gibi, zifirden kara ihtiraslarına, zaaflarına yenik düşecek, çevresindeki herkesi sınayacak, yanıltacak, tuzaklar kuracaktı.Eee, ne de olsa Melih Bey Takımı'na aitti.

Ne çok benziyordu Firdevs Hanım'a.Kıskançtı, hiç bitmeyen, hız kesmeyen iktidar savaşları içindeydi.Dahası Jacob Grimm ve Wilhelm Grimm'in masallarından çıkıp gelmiş bir üvey anaydı... sinsi, saman altından su yürüten, kıskanç, hırçın, dediğim dedik.İnsanları parmağında oynatan...

Ne tuhaf sihirli ayna her defasında Firdevs ve Nihal ile kıyaslıyordu Bihter'i.İsminin onlarla anılmasından mutsuzdu.Elinden gelse o aynayı tuzla buz ederdi ama...

Derin, koyu, nasıl tarif etsem depderin bir sessizlik içindeydi sanki.Yüzyıllar yaşamışcasına yorgundu.

Pencereyi araladı.Soğuk kırılmıştı.Yağmur yağmıyordu bir türlü.

Babasından boşalan yere neden, neredeyse babası yaşındaki Adnan'ı koymuştu ? Baba özlemi, annesinden almak istediği intikam, önüne serilen maddi güç belki de sadece bir kaçma, sığınma isteği...kimbilir ?

Bir prova öncesi Balca Başman ile " Aşk-ı Memnu / Hatıran Bende Saklı " dan konuştuk.

- Balca Başman'ı " Günışığına Mektup " ile tanımıştım...altı yıl içinde Ebru'dan Bihter'e tutarlı, başarılı bir çizgide yol aldın.Bu projeye nasıl dahil oldun, diye sorsam ...

- Çiğdem Tunç’un bana güveniyle başladı her şey. O'nun telefonu ve ‘Aşk-ı Memnu’yu sahneye taşımaya karar verdim, Bihter’i sen yaşar kılacaksın’ cümlesi benim için dönüm noktasıydı. Aslında ben zaten sekiz senedir bu güzel ailenin, Çiğdem Tunç Tiyatrosu’nun bir ferdiyim; birçok oyunda rol aldım. Hocam bana hep güvendi. Bu oyun içinse aylar öncesinden teklifle geldiğinde çok heyecanlandım. O andan itibaren düşünmeye başladım; Bihter’i hissetmek için düşünmeye yani. Nasıl yaşar, ne hisseder, neyi gizlerdi? O günden bu yana zihnimde ve kalbimde hep onunla yaşamaya başladım, yaşıyorum, diyebilirim.

- Bihter yüz yirmi beş yaşında, çok önemli bir roman kahramanı aslında ve son elli yılda da televizyon dizisi, opera, sinema filmi, tiyatro oyunlarıyla hep hayatımızda olan bir karakter.Sence Bihter kim, nasıl biri...onu bu çıkışsızlığa sürükleyen psiko-dinamikleri sorsam mesela ?

 - Bihter aslında annesinin kızıdır. Firdevs’in gölgesinden kurtulmaya çalışsa da hep oraya çekilir. Babasının eksikliği, annesine duyduğu öfke, yalnızlık duygusu ve çaresizce sığınma ihtiyacı onu Adnan’a götürür. Bir yanıyla kırılgan bir kız çocuğu, diğer yanıyla ihtiraslarına yenilen bir kadındır aslında. Oyunumuzun süpervizörü olarak, bana söylediğiniz şu cümle, Bihter’i anlamamda anahtar oldu: ‘Babasına âşık, annesinden nefret eden Bihter aslında Adnan’la evlenerek babasının yerini doldurur. Ancak bu evlilikle birlikte Firdevs, Nihal ve Matmazel gibi üç kadınla da savaşmak zorunda kalır. Çünkü hepsi aslında Adnan’a aşıktır.’ İşte bu söz, onun trajedisinin özünü çok iyi özetliyor.

- İlk okuma provasına gelmiştim, hatırlarsın.Daha ilk sözcüğünden itibaren canlandıracağın role bürünmüştün...o ses tonu, o bakışlar, o yüz ifadesi...bunun sırrı ne ?

- Sanırım oyunculuğun özü, karakteri önce kalpte var etmek.İlk adımda hep ‘Ben olsam ne hissederdim?’ diye sordum; bu bana karakterle bir köprü kurdurdu.Ama sonra kendimi tamamen Bihter’e bırakmayı öğrendim.Çünkü aslında doğru soru şu: ‘Ben, ben olsam değil, Bihter olsam ne hissederdim?’ İşte o anda kendi filtrelerimden sıyrıldım ve onun gerçekliğine teslim oldum.İlk prova günü,  kendimi bir an Bihter’in odasının camından denize bakarken hayal ettim.O an kulağımda bir müzik çaldı: Hümeyra’nın 'Kördüğüm’ü… Prova boyunca bu böyle sürdü. Sanki Bihter, müziğini kendi seçmişti. O an anladım ki ‘ya her şeyim ya hiçim...’

- Sormasam olmaz.Senden önce bu rolü başarıyla üstlenmiş isimlerle kıyaslanacak olmak, seni ürküttü mü ?

- Başlarda evet, ürküttü. Müjde Ar’dan Beren Saat’e kadar çok güçlü yorumlar hafızamızda yer etmişti. Ama Bihter’i içimde duymaya başladıkça o korku geçti.Çünkü herkes bir rolü farklı yansıtır; mesele oynamak değil, hissetmek. Ben Bihter’i kalbimde duydum. İlk provamızdan itibaren artık sadece Balca değildim, bir yanımda hep Bihter vardı. Benim için mesele, kıyaslanmak değil; kendi Bihter’imi yaratabilmek.

Bihter bir hayat içinde bir sürü hayat yaşamayı da, bir tutkunun peşinde gözü kapalı gitmeyi de çoktan kabul etmişti...bir an durdu, arkasına dönüp baktı.Mercan renkli bir ışıkla kamaştı gözleri.

" Bir sayfa kopuyor hayattan..."

Fikret Şenses ve Ajda Pekkan bir kez daha ruhunun sözcüsü olmuşlardı, işte...şarkıya devam etti :

" Bu aşkın daha en başında / Korkuyordum ben sonundan..."