İşte kaldık başbaşa dediğimiz an başlayacak, çocukluğumuza, ilk gençliğimize ve hayatın koşturmacasından kendimize zaman ayıramadığımız, adını da bir türlü koyamadığımız, o bir o yana bu bir yana savrulduğumuz zamanlara, o zamanlar kurduğumuz hayallere dönüşümüz.
Bir de başbaşa kaldığımız o an yaşadıklarımız, cüzdanımıza girip çıkanın özetiyse düşlerimize girmeye başlar yapamadıklarımız, göremediklerimiz, sahip olamadıklarımız yarım yamalak fotoğraflar halinde. Varsa evin sokağa bakan bir penceresi hayata dair tek hareketli kare odur artık. O karenin içinden ne koparabilirsem düş kırıklıklarım için kardır demeye başladığınız an, her türlü çılgınlığı bekleyin kendinizden, tabi ayaklarınız koşmak istediğiniz yola ihanet etmezse.
Anahtar Kelimeler: eller yukarı lütfen
0 Yorum