Ben hiçbir zaman kuvvetli ve kendine güvenen biri olamadım. Yumuşak insanlar içten içe parlarlar, ateş basar kızarırlar. Yumuşak renkler takınırlar, tıpkı bir kelebeğin kanatlarındaki renkler gibi.
Onlar ışığın üzerine kağıttan bir fener geçirmek zorundadır. Ve şimdi ben yavaş yavaş sönüyorum.
Bu hileli oyunu daha ne kadar sürdürebilirim bilmiyorum…
Anahtar Kelimeler: arzu tramvayı
0 Yorum