Ya da daha “toplumcu gerçekçi” bir anlatımla şöyle de diyebiliriz: ‘İki düşenin kirli bir gecede kayboluşu’, oyun: Brezilyanın, yaşamak için insanların kıyasıya bir çatışma ve didişme içinde olduğu, sömürüldüğü, ezildiği yoksul bir bölgesinde geçen, iki işçinin hayatından son birkaç günü, bir ‘yüksek final’i anlatır.

Paco’nun mızıka çalmayı öğrenmeye çalışması yani sanatın bir ucundan tutarak hayatına yön verme çabası; Tonho’nun da; düzgün bir çift ayakkabısı olsa, yaşamını nasıl değiştirebileceğinin hayallerini kurması, şimdi bize romantik bile gelebilir. Ama onların geleceklerini şekillendirmek için ihtiyaçları olan bu azıcık para bile, hamallık yapmalarına rağmen, ceplerine hiç girmedi.

Umutlarını yeşertmek için başka ne yapabilirler, nelere katlanabilirler? Yazarımız Plinio Marcos’un (1935-1999) buna cevabı işte burada, yanı başımızda, gözler önünde…