Bir kültür tarihçisi birkaç yüzyıl sonra dönüp bu günlere baktığında belki de bu günleri bir açgözlülük, bir tıkınma, bir birbirini yeme çağı olarak görebilir.

Tüm bu kavramlar birebir olsaydı ve sözcüğün ilk anlamı ile dünyanın neresinde olursa olsun kimseye hiç yabancı gelmeyecek siyasi kimlikler olarak ete ve kemiğe bürünseydi ve açık denizde birbirlerini yemek üzere kelimenin tam anlamı ile, çünkü karınları aç- bir araya gelselerdi ortaya tragedyadan çok bir kara mizah örneği çıkardı. "Açık Denizde" politik ve yaşamsal bir derdi olan çağdaş bir kara mizah.