MAKALELER

Tiyatro Felsefesi

2019.11.20 00:00
| | |
1867

Sizce Nasıl?
Hayatın içinde nasıl göründüğümüzü tiyatro bize gösterir. Tiyatro yolu ile bütünleniriz. Birine bir şey vermek,

Bir Terapi Biçimi Olarak Yetişkin Tiyatrosu  

Hayatın içinde nasıl göründüğümüzü tiyatro bize gösterir. Tiyatro yolu ile bütünleniriz. Birine bir şey vermek, kişiye kedinde var olanı görme imkânı sağlar. Veriyorsan vardır ya da yaygın söylemiyle “var ki veriyorsun.” Tiyatro yoluyla insanlara bir hikâye verirsin ve rol yoluyla sahip olduğun hikâye sayesinde tabandaki hikâyeye yani kendi yaşam hikâyene karşı farkındalığın artar. Nasıl ki rol içindeki kişiyi dışardan çevresindeki oyuncuların ve olayların koordinatları içinde görüyorsan, kendi hikâyene bakarken de bu derinliği, bu katmanı kazanırsın. Böylece içine saplandığını düşündüğün çözemediğin sorunlara karşı bir akışkanlık, çeviklik ve üst bakış kazanırsın. Kendinin dışına çıkmanı sorunlarının üstesinden tıpkı bir başkasına yardım ediyormuşçasına kendine yardım ederek çözüm bulmanı sağlar.  Sosyalleştirir. Yaşanmamış çocukluğun marazlarını oyun yolu ile aşmayı sağlar.  

Bir Eğitim Yöntemi Olarak Tiyatro

İster seyirci olsun ister oyuncu, çocukta tiyatro yolu ile öğrenme daha kalıcıdır. Eğlenerek öğrenir. İfade gücü artar. Sanatın sağladığı özgürlük alanı sayesinde sosyalleşir, içine kapanık bir çocuksa dışarı ile iletişim kurma becerisi gelişir. Başka bir yaşam modeli olarak çocukta umudu ve mutluluğu artırır böylece hayatında ütesinden gelemediği sorunlar karşısında güçlenir. İfade edebilmenin rahatlığını görmesi, ifade edebilen insanları görmesi kendinin de ifade etmesi gereken konularda rahatlamasını sağlar. Çocuk, olana eklenir. Ona bir şeyi öğretmek istiyorsak model sunmamız gerektiğini hepimiz biliriz. Çocuk bilgiyi yalnızca bilgi olarak almaz. Eğitim araçlarını da taklit eder. Dolayısı ile tiyatro çocuk gelişimi için umut aşısıdır. Ona güzel geleceği işaret eder. Varış noktasını gösterir.

Çocukken önümüzde tane tane açılan bir orman vardır ve bu küçük dünyanın tamamını merak ederiz. Tiyatro o dünyanın tamamına ulaşanların sağladığı bir şeyi gösterir. Tüm hikâyeler özellikle de mutlu sonları olanlar çocukları mutlu eder çünkü onlar büyüme ve gelişimin içindedirler ve tamamlanma heyecanı duyarlar. Tiyatro çocuk için öncelikle umuttur. Bu yüzden eğitimciler anlattıkları tüm konulara, “bunu tiyatro yolu ile nasıl anlatabilirim?” diye bakabilirler. Biraz sabır isteyen bir iş olsa da çocuk bir kez samimi ve güçlü bir şekilde ortaya çıkanın gücünü unutmayacağı için bir sonraki çalışmalara daha kolay uyum sağlar. Ayrıca çocuğu oyun içinde gözlemlemek öğretmene onu daha çok tanıma şansı verir. 

Nasıl Bir Dünyada Yaşıyoruz? İhtiyacımız olan ne?

Her yerden çeken gözlere karşı, her yerden dürten beklenti yaratan uyaranlara karşı Kaygısızlık, nensizlik, öylesinelik, boşluk, tıpkı hayvanlarınkine benzeyen bir kendilik, bugün ihtiyacımız olan. İnsan iş yerinde, yani çalışma hayatında değilken de mesai yapıyor gibi artık çünkü telefonlardan sürekli komut geliyor. Araçsallığımız ön plana çıktı amaçsızlığımız azaldı. Ne demek bu? Kendi kendimizin hizmetçisi olduk, kendi imajımızın. Sürekli dıt dıt ötüyor telefonlar… Biz ona yetişiyoruz. Bir boşa alma alanı olacak öyleyse bugün tiyatro. Yaşam çekirdeği oradan başlayacak. Ne olursak seyirciye onu verebilirsiniz. “Şimdi burada” bir hayat kurmamız gerekiyor. Tiyatro ilginin geçmişe göre artmasının sebebi bu. Yüzyüze iletişime muhtaç hale geldik. Bu güzelliği çok değerlendirebiliriz. 

Anahtar Kelimeler: tiyatro felsefesi



0 Yorum
Hmm! Bu içeriğe henüz yorum yapılmadı, sen yazmak ister misin?
Bekle! Yorum yazmak için üye olmalısın Üye isen burayı tıkla. Üye olmak için de burayı tıkla.
Diğer Yazıları





TİYATRONLİNE

E-Bülten Üyeliği Görüş Bildir