MAKALELER

Pencere - Ray Performans Kolektifi

2013.01.31 00:00
| | |
2403

Sizce Nasıl?
Ray Performans Kolektifi ilk projesiyle tiyatro seyircisi karşısına geçti.

 

Çocuk İstismarına Açılan Pencere!
 

Ray Performans Kolektifi ilk projesiyle tiyatro seyircisi karşısına geçti. Türkiye Tiyatrosu’nun genç ve etkili kalemlerinden Ayşe Bayramoğlu’nun yazdığı ‘Pencere’, Doğu Yaşar Akal’ın rejisiyle sahnelerdeki yerini alıyor. Yazarın toplumsal konulara karşı duyarlı olduğunu son dönem tiyatroyla ilgilenen herkes bilir. Özellikle Türkiye’de büyük sıçrama gösteren güncel konular tiyatro seyircisi için müthiş bir ahenk oluşturuyor. Geçmişe saplanıp kalmadan günümüz Türkiye’sinin olaylarını çıplak gözle izleyeneler için, alternatif sahneler uğrak yere dönüştü. Çıplaklıktan bahsettiysem öyle günlük güneşlik bir tablo çizmiyorum. Gazetelerin üçüncü sayfasında rastladığımız, ama bakmaktan inatla kaçındığımız olaylar bu çıplaklığın en görünen yeri. ‘Pencere’, ülkenin önemli sorunlarından birisi olan ‘çocuk istismarı’ olayını sahnelere taşımış. 

Ayşe Bayramoğlu’nun yarattığı konular uzun süre sahnelerdeki yerini korur. ‘Ray Performans Kolektifi’ doğru bir yazarla çalışırken, ilk performansın getireceği olumsuzlukları arka plana itmeyi başarmış. Hem seçtiği konu itibariyle hem de olayların muhteşem anlatısı grubun enerjisini zirveye taşımış. Doğu Yaşar Akal ismine yabancı değilim, yönetim anlamında ortaya koyduğu düşünce izleyenler için gerçekçi bir silkelenmeye neden olmuş.
 
Sahnede Esme ve Hüseyin’in pencerelerini görüyoruz. İki çocuğun dış dünyaya açılan peneceleri konunun özünü oluşturmuş. Çocuklar kendi aralarında oyun oynarken ebeveynlerin neler yaptıklarını, onlarla ilgili aldıkları kararları dış dünyaya açılan pencerelerden izliyor. Fakat o pencereleri direk sahne üstü objeler olarak düşünmeyin sakın. Çocukların bir çift gözü sahneyi izleyen seyircinin gözü haline dönüşmüş. Onlar bize bakarken bizler kendi yaşamlarımıza bakıyoruz. Nefes aldığımız dünyadaki pislikleri düşünüyoruz. Çocuğun hayal dünyasını körelten, çocuğu bir et parçası gibi başkasına satan, hayalleri, umutları bir çırpıda yok eden zehirli düşüncelerin yanıbaşımızda bizlerle beraber yaşadığını anlıyoruz. Ve bu yaşayış esnasında hiçbir olaya dokunmadan günümüzü güzel geçirme gayreti içindeyiz. Fakir Esme çocuk ruhunu kaybederken, Hüseyin tüm kalbiyle sevdiği bir tanecik arkadaşını yitiriyor. Peki sonları ne oluyor? 

Doğu Yaşar Akal’ın sade rejisinde pek sorun yok. Sadece ışıkların kullanımında sıkıntılar bulunuyor. Sahnedeki duygu değişimlerine göre oluşturulacak iyi bir ışık tasarımıyla konu dört dörtlük işlenir. Pencerelere açılan gözlerin, seyircilere bakarak öyküyü anlatması muhteşem bir düşünce! Oyunun sahne yolculuğunu beğendiğimi söylemeliyim. Oyunculardan Lara Aysal’ın ‘Esme’ yorumu insanın çocuk yüreğini sızlatıyor. ‘Esme’nin yaşamına doğru biçimde eğilen oyuncu, konuyu çok fazla duygu seline boğmadan rolüne eğilmiş. Fakir ailenin kızı kendisine iş ararken, iş bulduktan sonra yaşadıklarında; ensest ilişkiye zorlandığında, çocuk tacizine maruz kaldığında oyuncunun soğuk kanlı sahne performansına tanık oluyoruz. Sedat Can Güvenç, ‘Hüseyin’in duygu yüklü ruh halinde iyi. ‘Esme’nin yaşadıklarına tanık olan karakterin etkili söylemleri seyirciyi çatışma içine itiyor.
 
Ayşe Bayramoğlu insanların inatla görmek istemediği bir konuyu kendine özgü üslubuyla şahane yazmış. Doğu Yaşar Akal ise konuyu zekice yönetiyor. Tiyatro sahnesinde çocuk öyküsü var, ama mutlu bir tablo maalesef yok. Gerçeklerle yüzleşmek isteyenler ‘Pencere’yi kaçırmasın.

Yaşam Kaya / yasam.kaya@gmail.com 

Anahtar Kelimeler: Ray Performans Kolektifi, Pencere



0 Yorum
Hmm! Bu içeriğe henüz yorum yapılmadı, sen yazmak ister misin?
Bekle! Yorum yazmak için üye olmalısın Üye isen burayı tıkla. Üye olmak için de burayı tıkla.
Diğer Yazıları





TİYATRONLİNE

E-Bülten Üyeliği Görüş Bildir